podaje oszczędności energii rzędu 18% ale przy obliczeniach strat na zewnątrz podaje wartość 10 W/m^2 przez ścianę z zainstalowanym ogrzewaniem ściennym unikając jak ognia procentów w tym przypadku. Dlaczego - ano dlatego, że ściana z takim ogrzewaniem traci dwa razy tyle ciepła co ściana bez niego, czyli co najmniej 100 % strat więcej (przy średniej zewnętrznej temperaturze 0oC w okresie sezonu grzewczego) ale to już ładnie nie wygląda prawda?"Ogrzewania ścienne montowane na sucho.
W przypadku ogrzewania ściennego montowanego na sucho nie stosuje się żadnych tynków ani podobnych zapraw. Do wymurowanej ściany przykręca się drewniane kantówki dystansowe, a między nimi umieszcza się specjalne płytki. Do rozprowadzania ciepła służą płytki aluminiowe, w które wciska się rurki grzejne. W ten sposób uzyskuje się równomierną temperaturę powierzchni bez większych wahań. Kompletnie zmontowane ogrzewanie przykrywa się ostatecznie ściennymi płytami budowlanymi. Konstrukcja ta ma tę wielką zaletę, że do budynku nie wprowadza się żadnej wilgoci. Nie jest potrzebne też dodatkowe ogrzewanie ani suszenie. Metoda ta szczególnie nadaje się do domów z elementów prefabrykowanych lub do renowacji bądź przy napiętych terminach, gdyż pozwala na skrócenie czasu budowy.
Ogrzewania ścienne montowane na mokro
Przy tym sposobie rury bądź rurowe panele drabinkowe montuje się bezpośrednio na ścianie. Po zamocowaniu tak zwanej siatki podkładowej, ścianę można pokryć specjalnym tynkiem. W tej metodzie montażu trzeba uważać, by długości płatów na ścianach nie przekraczały 8 m, gdyż przy braku możliwości wydłużania istnieje duże ryzyko powstawania pęknięć na powierzchni ściany. Zjawisko to jest spotykane w jastrychach podłogowych. Ogrzewanie ścienne montowane na mokro w zasadzie nie różni się od ogrzewania podłogowego tyle tylko, że jest ustawione w pionie. Ponieważ jednak ściany nie pokrywa się płytkami ceramicznymi (oprócz łazienek i kuchni), z reguły można zrezygnować z dodatkowego ogrzewania ścian. W przypadku zastosowania tynków na bazie anhydrytowej, temperatura zasilania ogrzewania ściennego nie może przekraczać 45°C. Wyższe temperatury grożą wydzielaniem się wody krystalizacyjnej z anhydrytu, na czym cierpi wytrzymałość tynku.
Zasada działania
W ogrzewaniu ściennym i podłogowym temperatura czynnika grzejnego na zasilaniu jest podobna. W związku z tym regulacja jest praktycznie identyczna. Ponieważ jednak jest to system ogrzewania niskotemperaturowego, zwraca się uwagę, że w razie zastosowania źródła ciepła o wyższej temperaturze zasilania, albo trzeba zamontować specjalny zawór ze zintegrowanym obejściem (zawór typu Splitrange), albo odpowiedni regulator z podwójnym zmieszaniem lub z wtryskiem. W przypadku zastosowania normalnego mieszacza& mogą podobnie jak przy ogrzewaniu podłogowym powstać problemy, ponieważ wtedy albo znacznie spada dokładność regulacji, albo system nie otrzymuje żądanej ilości ciepła.
Poszczególne panele drabinkowe są zasilane przez standardowy rozdzielacz podłogowy. Dzięki temu istnieje możliwość niezależnej regulacji temperatury w poszczególnych pomieszczeniach. W tym celu w każdym pomieszczeniu klimatyzacja Warszawa montuje się mały termostat, który za pomocą elektrycznego napędu nastawczego w rozdzielaczu indywidualnie steruje dopływem ciepła. W celu zwiększenia komfortu można zastosować także termostaty zegarowe do niezależnego obniżania temperatury w poszczególnych pomieszczeniach.
Także przy ogrzewaniu ściennym jest konieczna dokładna kompensacja hydrauliczna. I tak każdy rozdzielacz obiegów grzewczych powinien być wyposażony w zawór regulacyjny (na przykład STAD) z króćcem pomiarowym, by obliczone natężenie przepływu można było rzeczywiście nastawić i kontrolować. W celu wzajemnego zrównoważenia poszczególnych paneli drabinkowych, nieodzowny jest rozdzielacz z nastawnymi, precyzyjnymi złączkami przepływu powrotnego.
Musi też istnieć możliwość odpowietrzania każdego obiegu grzewczego. Ponieważ przy ogrzewaniu ściennym nie rozdzielacz stanowi najwyższy punkt instalacji, lecz panel drabinkowy umieszczony tuż pod sufitem, może się w nim gromadzić powietrze. By móc je usuwać, trzeba przewidzieć odpowietrzniki w każdym pomieszczeniu. Można je zamontować na przykład w zwykłych elektrycznych puszkach podtynkowych."
W przypadku ogrzewania ściennego montowanego na sucho nie stosuje się żadnych tynków ani podobnych zapraw. Do wymurowanej ściany przykręca się drewniane kantówki dystansowe, a między nimi umieszcza się specjalne płytki. Do rozprowadzania ciepła służą płytki aluminiowe, w które wciska się rurki grzejne. W ten sposób uzyskuje się równomierną temperaturę powierzchni bez większych wahań. Kompletnie zmontowane ogrzewanie przykrywa się ostatecznie ściennymi płytami budowlanymi. Konstrukcja ta ma tę wielką zaletę, że do budynku nie wprowadza się żadnej wilgoci. Nie jest potrzebne też dodatkowe ogrzewanie ani suszenie. Metoda ta szczególnie nadaje się do domów z elementów prefabrykowanych lub do renowacji bądź przy napiętych terminach, gdyż pozwala na skrócenie czasu budowy.
Ogrzewania ścienne montowane na mokro
Przy tym sposobie rury bądź rurowe panele drabinkowe montuje się bezpośrednio na ścianie. Po zamocowaniu tak zwanej siatki podkładowej, ścianę można pokryć specjalnym tynkiem. W tej metodzie montażu trzeba uważać, by długości płatów na ścianach nie przekraczały 8 m, gdyż przy braku możliwości wydłużania istnieje duże ryzyko powstawania pęknięć na powierzchni ściany. Zjawisko to jest spotykane w jastrychach podłogowych. Ogrzewanie ścienne montowane na mokro w zasadzie nie różni się od ogrzewania podłogowego tyle tylko, że jest ustawione w pionie. Ponieważ jednak ściany nie pokrywa się płytkami ceramicznymi (oprócz łazienek i kuchni), z reguły można zrezygnować z dodatkowego ogrzewania ścian. W przypadku zastosowania tynków na bazie anhydrytowej, temperatura zasilania ogrzewania ściennego nie może przekraczać 45°C. Wyższe temperatury grożą wydzielaniem się wody krystalizacyjnej z anhydrytu, na czym cierpi wytrzymałość tynku.
Zasada działania
W ogrzewaniu ściennym i podłogowym temperatura czynnika grzejnego na zasilaniu jest podobna. W związku z tym regulacja jest praktycznie identyczna. Ponieważ jednak jest to system ogrzewania niskotemperaturowego, zwraca się uwagę, że w razie zastosowania źródła ciepła o wyższej temperaturze zasilania, albo trzeba zamontować specjalny zawór ze zintegrowanym obejściem (zawór typu Splitrange), albo odpowiedni regulator z podwójnym zmieszaniem lub z wtryskiem. W przypadku zastosowania normalnego mieszacza& mogą podobnie jak przy ogrzewaniu podłogowym powstać problemy, ponieważ wtedy albo znacznie spada dokładność regulacji, albo system nie otrzymuje żądanej ilości ciepła.
Poszczególne panele drabinkowe są zasilane przez standardowy rozdzielacz podłogowy. Dzięki temu istnieje możliwość niezależnej regulacji temperatury w poszczególnych pomieszczeniach. W tym celu w każdym pomieszczeniu klimatyzacja Warszawa montuje się mały termostat, który za pomocą elektrycznego napędu nastawczego w rozdzielaczu indywidualnie steruje dopływem ciepła. W celu zwiększenia komfortu można zastosować także termostaty zegarowe do niezależnego obniżania temperatury w poszczególnych pomieszczeniach.
Także przy ogrzewaniu ściennym jest konieczna dokładna kompensacja hydrauliczna. I tak każdy rozdzielacz obiegów grzewczych powinien być wyposażony w zawór regulacyjny (na przykład STAD) z króćcem pomiarowym, by obliczone natężenie przepływu można było rzeczywiście nastawić i kontrolować. W celu wzajemnego zrównoważenia poszczególnych paneli drabinkowych, nieodzowny jest rozdzielacz z nastawnymi, precyzyjnymi złączkami przepływu powrotnego.
Musi też istnieć możliwość odpowietrzania każdego obiegu grzewczego. Ponieważ przy ogrzewaniu ściennym nie rozdzielacz stanowi najwyższy punkt instalacji, lecz panel drabinkowy umieszczony tuż pod sufitem, może się w nim gromadzić powietrze. By móc je usuwać, trzeba przewidzieć odpowietrzniki w każdym pomieszczeniu. Można je zamontować na przykład w zwykłych elektrycznych puszkach podtynkowych."
Komentarze
Prześlij komentarz